Zomer

In de bast van de bomen
staan hun namen geschreven
zij had haar liever dan haar eigen leven
haar schreeuw galmt hoger dan de vogels kunnen komen

maar hoe ze ook roept
waar ze ook kijkt en wat ze ook doet
het gemis schreeuwt in haar
in haar leven is alleen maar afscheid

She returned to find her
waiting, haunted by dreams
of last season's scrapbook

Where she brought her
to her knees
once
and where leaves
stayed in trees

While their echoes
chased each other
over roof-tops,
their babies' secrets
were buried in sand-pots,
trying to obliterate
(false)
promises;

that always
seem
to disappear
at the end
of each Summer.

M@rjolijn en Elfje Viderelfje - september 2009