Wonden

Een bliksem schreeuwt in de lucht
tegelijk met de schreeuw die jouw keel ontvlucht
Je staart verdrietig voor je uit
de regen streelt je huid
de tranen sinds lang
rollen rijkelijk over je wang
je handen gevouwen voor je gelaat
als de pijn je ziel verlaat

De regen weent
en ik sla gemeend
mijn armen om je heen
je bent nu niet meer alleen

Een druppel lijkt een zoen
met gedachten aan toen
de rimpels in je beeld
worden nu met liefde geheeld

Ik streel je haren zacht
als verlichting voor jouw wonden
die nu eindelijk de liefde vonden
waarop ze zo lang hebben gewacht


© Elfje Viderelfje