Meanderen

Ik zag je vanmorgen staan

op de Memorie laan

Je tranen meanderend over je gelaat

Denkend aan toen

aan onze eerste zoen

aan de mooie tijden

aan de mindere momenten van lijden

zoals dat in ieders leven gaat

Ik zag je vanmiddag staan

je gedachten vielen je aan

ze toonden je de beelden

van je gekleurde dromen van weleer

de vergane glorie

de nooit gesproken woorden

geen sorry

het komt ook niet meer

Ik zag je staan

raakte je licht aan

je proefde mijn geuren

je zag mijn kleuren

je voelde de smaak

van wat eens voor jou was gemaakt

je betastte mijn huid

je hoorde weer ons geluid

Je ziet me staan

vlak voordat je weer gaat

zie je mijn traan

meanderend over mijn gelaat