zaterdag 26 september 2009
vrijdag 25 september 2009
Jouw lach
Ik wil het leven herschrijven
in een mooiere kleur
waar de liefde zal blijven
achter iedere open en gesloten deur
Ik wil jouw hart weer open
met vrede en geluk
ik wil je hart herkennen
en binnengelopen is niets meer stuk
ik wil dat je opnieuw lacht
gewoon .. naar me lacht
© Elfje Viderelfje
zaterdag 19 september 2009
Zomer
In de bast van de bomen
staan hun namen geschreven
zij had haar liever dan haar eigen leven
haar schreeuw galmt hoger dan de vogels kunnen komen
maar hoe ze ook roept
waar ze ook kijkt en wat ze ook doet
het gemis schreeuwt in haar
in haar leven is alleen maar afscheid
She returned to find her
waiting, haunted by dreams
of last season's scrapbook
Where she brought her
to her knees
once
and where leaves
stayed in trees
While their echoes
chased each other
over roof-tops,
their babies' secrets
were buried in sand-pots,
trying to obliterate
(false)
promises;
that always
seem
to disappear
at the end
of each Summer.
M@rjolijn en Elfje Viderelfje - september 2009
staan hun namen geschreven
zij had haar liever dan haar eigen leven
haar schreeuw galmt hoger dan de vogels kunnen komen
maar hoe ze ook roept
waar ze ook kijkt en wat ze ook doet
het gemis schreeuwt in haar
in haar leven is alleen maar afscheid
She returned to find her
waiting, haunted by dreams
of last season's scrapbook
Where she brought her
to her knees
once
and where leaves
stayed in trees
While their echoes
chased each other
over roof-tops,
their babies' secrets
were buried in sand-pots,
trying to obliterate
(false)
promises;
that always
seem
to disappear
at the end
of each Summer.
M@rjolijn en Elfje Viderelfje - september 2009
vrijdag 18 september 2009
13 spelregels om je relatie te laten mislukken

Hier zijn dertien spelregels om je relatie te laten mislukken. Ook als je je maar aan één of twee van de spelregels houdt, heb je grote kans om je relatie om zeep te helpen.
1. Probeer alle meningsverschillen en conflicten uit de weg te gaan. Beschouw ieder conflict als een teken dat het niet goed gaat met jullie.
2. Blijf steeds maar hopen dat je partner zal veranderen en zal worden zoals jij het graag wilt hebben. Accepteer geen enkele negatieve eigenschap van de ander.
3. Ga ervan uit dat je partner jou altijd alles kan bieden waar je behoefte aan hebt.
4. Blijf geloven dat alles automatisch goed zal gaan, wanneer je maar genoeg van elkaar houdt.
5. Beschouw het feit dat je partner iets anders wil dan jij als een gebrek aan liefde.
6. Blijf krampachtig streven naar een relatie die precies tegenovergesteld is aan die van je ouders.
7. Als je voelt dat jullie uit elkaar groeien, neem dan een kind om te zorgen dat jullie weer dichter bij elkaar komen.
8. Wees ervan overtuigd dat je partner de enige op de wereld is en dat er na hem/haar nooit meer een ander jou aardig/aantrekkelijk zal vinden.
9. Wijs elkaar voortdurend op gebreken en tekortkomingen en laat nooit merken dat je de ander waardeert.
10. Blijf je relatie altijd vergelijken met de relaties van anderen en met jouw ideaalbeeld van een relatie, zodat er altijd iets is waar je ontevreden over bent en aan 'kunt werken'.
11. Ga ervan uit dat de ander in bed automatisch weet en doet wat jij lekker vindt. Als je partner geen zin heeft, denk dan meteen dat hij/zij niet meer van je houdt.
12. Hou vast aan het idee dat je in een relatie óf altijd je eigen zin moet doordrijven, óf altijd jezelf moet opofferen.
13. Als je in je relatie niet krijgt wat je nodig hebt, ga dan nog meer geven in de hoop dat de ander de hint begrijpt.
woensdag 16 september 2009
Meanderen
Ik zag je vanmorgen staan
op de Memorie laan
Je tranen meanderend over je gelaat
Denkend aan toen
aan onze eerste zoen
aan de mooie tijden
aan de mindere momenten van lijden
zoals dat in ieders leven gaat
Ik zag je vanmiddag staan
je gedachten vielen je aan
ze toonden je de beelden
van je gekleurde dromen van weleer
de vergane glorie
de nooit gesproken woorden
geen sorry
het komt ook niet meer
Ik zag je staan
raakte je licht aan
je proefde mijn geuren
je zag mijn kleuren
je voelde de smaak
van wat eens voor jou was gemaakt
je betastte mijn huid
je hoorde weer ons geluid
Je ziet me staan
vlak voordat je weer gaat
zie je mijn traan
meanderend over mijn gelaat
dinsdag 15 september 2009
De toekomst van ons bancaire systeem
Actie leidt tot reactie. Op nationaal niveau zie je een roep om meer controle en toezicht op het banksysteem. Vooral vanuit de politiek. Maar ook reacties van de bancaire wereld zelf in de trant van “we hebben ervan geleerd, laat het maar aan ons over”. De eerste zakenbanken hebben intussen alweer meer bonussen uitbetaald dan er winst werd gemaakt en ook die nieuwe gedragscode van de Nederlandse bankiers ontziet de graaierslaag. Echt sprake van een zelfreinigend vermogen is er niet en eerdere controle systemen hebben gefaald, terwijl diezelfde spelers van nu erbij stonden te kijken. Dat geeft niet echt vertrouwen. De verandering moet blijkbaar van buitenaf komen. Zie deze blog van Peter verhaar hierover.Het bestaande bancaire systeem, bestaande uit de systeembanken, zoals dat sinds het ontstaan van de crisis opeens genoemd wordt, dient te bestaan uit kleine, (semi) nationale, grijze en risicoloos opererende banken. Als ik geld overmaak van A naar B dan wil ik graag zeker weten dat het ook daadwerkelijk snel aankomt. Mijn spaargeld, met een rente slechts om de inflatie af te dekken, dient veilig te zijn. Die spaarbanken mogen best “internet’ sparen aanbieden als product, maar buitenlandse spaartegoeden worden niet langer door het Nederlandse garantiestelsel (lees Nederlandse belastingbetaler) afgedekt. Ook de klassieke hypotheek bank mag weer in ere hersteld worden.Banken stellen vaak een minimale solvabiliteitseis (verhouding tussen het eigen vermogen en het balanstotaal) aan krediet vragende bedrijven van 30% en dat gold voor banken tot in de 19de eeuw zelf ook. Op het hoogte punt van de crisis hadden veel banken echter slechts een solvabiliteit onder de 5%, zelfs nog te verminderen met niet uit de balans blijkende verplichtingen, zoals dat zo mooi genoemd wordt. Met 2 maten meten heet dat.Terug naar meer stabiliteit lijkt me hier het devies. Gezonde balansverhoudingen gelden ook gewoon voor banken. Hogere overheidsborgstellingen voor leningen aan het bedrijfsleven dienen te zorgen voor een goede en ruime kredietregelingen tussen banken en bedrijven. Vaste rente, als opslag gekoppelt aan het Euribor (de rente die banken elkaar in rekening brengen) tarief, als een onkostenvergoeding over het gebruik van geld, als beloning voor de bankinstelling. Meer niet. Die banken, aan strakke wet- en regelgeving met strak toezicht gebonden, worden gerund door degelijke mensen, gespeend van groei ambitie. Beetje saai dus. Die mogen best (deels) eigendom zijn van de overheid. (Semi) Overheidsinstellingen en andere clubs die gemeenschapsgeld beheren moeten verplicht zaken doen met deze banken. We hebben al zulke leuke banken, namelijk de Bank de Nederlandse Gemeenten en de ABN, dus we kunnen er heel snel mee beginnen. De discussie of de bancaire rechtspersoon een BV of Coöperatie moet zijn is irrelevant. Het coöperatie zijn van de Rabobank wordt schromelijk overschat. Als klant, lid in dit geval, van die club heb je net zoveel in te brengen als klant van de ABN. Dat mag ik na meer dan 20 jaar zakelijk gebankierd te hebben bij de Rabo bank en recentelijk overgestapt naar de ABN, best zeggen. Daar waar vroeger de beslissingssnelheid en de persoonlijke contacten binnen de Rabo een onderscheidende factor waren, is het dankzij de instroom van ex-ABN’ers van de afgelopen jaren, wat mij betreft weer helemaal een gewone bank geworden, ondanks alle mooie verhalen. Het mislukte avontuur van de Rabo bank om ook een grote zakenbank te worden is, voor hen heel gelukkig op het juiste moment, mislukt. Maar om daaraan de conclusie te verbinden, dat het cooperatie model dus beter werkt, is wat mij betreft onzin.Nederlandse banken hoeven helemaal geen wereld spelers te zijn. We zijn een klein land en we dienen ons als zodanig te gaan gedragen.We kunnen ook eens gaan nadenken over alternatieve valuta systemen of over een geldscheppende overheid. Daarover een volgende keer meer.
maandag 14 september 2009
Tree

Come and sit down by my tree,
Come and read a book with me.
We'll listen quietly till the story is complete,
Then write the title and author upon a leaf.
On a tree limb the leaf will be placed,
With every book read, every leaf will take space.
Soon our tree will be full of leaves!
Every branch will hang, every branch will have bended.
For this is a tree that carries the leaves,
Of all of the books I love to read.
vrijdag 11 september 2009
Weet je nog?

Weet je nog toen wij onze roze wolk vonden
en hoe wij elkaar met veel liefde verstonden
en dat we onze hele toekomst samen droomden
en hoeveel vlinders er toen op de roze wolk woonden
Weet je nog hoe we wisten
dat de liefde die we voelden
op een onbewolkte dag zomaar
ineens met regen kan afkoelen
Weet je nog
we zeiden het nog
en toch en toch
we wisten het toch
Weet je het nog?
© Elfje Viderelfje
dinsdag 8 september 2009
Wonden

Een bliksem schreeuwt in de lucht
tegelijk met de schreeuw die jouw keel ontvlucht
Je staart verdrietig voor je uit
de regen streelt je huid
de tranen sinds lang
rollen rijkelijk over je wang
je handen gevouwen voor je gelaat
als de pijn je ziel verlaat
De regen weent
en ik sla gemeend
mijn armen om je heen
je bent nu niet meer alleen
Een druppel lijkt een zoen
met gedachten aan toen
de rimpels in je beeld
worden nu met liefde geheeld
Ik streel je haren zacht
als verlichting voor jouw wonden
die nu eindelijk de liefde vonden
waarop ze zo lang hebben gewacht
© Elfje Viderelfje
Schreeuw
zondag 6 september 2009
Begin

De dag neemt met mij de dag door
in hoog tempo nu al weken lang
de nacht leidt me slapend een nieuwe in
soms niet duidelijk waar de een eindigt en ik begin
Er is geen houden aan die stroom van leven
die me van moment tot moment vervoerd
dromend de dagen door
wakker de nachten in
op zoek naar een ander of een nieuw begin
Ik zie haar doorschijnende schoonheid
zoals zij steeds naar mij toe kwam
hoe ze naar mij keek
ik voel nu steeds een diepe steek
als ik aan haar denk
aan iets in haar houding
in haar ogen, haar stem, haar blik
zij eindigde mij en nu vraag ik me af
waar begin ik
in hoog tempo nu al weken lang
de nacht leidt me slapend een nieuwe in
soms niet duidelijk waar de een eindigt en ik begin
Er is geen houden aan die stroom van leven
die me van moment tot moment vervoerd
dromend de dagen door
wakker de nachten in
op zoek naar een ander of een nieuw begin
Ik zie haar doorschijnende schoonheid
zoals zij steeds naar mij toe kwam
hoe ze naar mij keek
ik voel nu steeds een diepe steek
als ik aan haar denk
aan iets in haar houding
in haar ogen, haar stem, haar blik
zij eindigde mij en nu vraag ik me af
waar begin ik
© Elfje Viderelfje
Troost

Ik dwaal rond
in de tuin van je hart
daar waar eens een mooie bloem stond
liggen scherven en is het meeste vertrapt
Ik loop met voorzichtige stappen
om niet nog meer kapot te trappen
voorzichtig kijk ik wat er is overgebleven
en zie een roos nog net in leven
Ik giet mijn elfsjesliefde over je heen
en je kopje groeit meteen
ik omarm je in stilte
geef warmte aan je kilte
Voorzichtig doe je je knopje open
ik voel mijn hart met liefde overlopen
uit je ogen stroomt een stille traan
je pakt mij vast en kruipt dicht tegen me aan
© Elfje Viderelfje
De enige
Terwijl ik op de grond neer val
omdat ik alleen nog kan kruipen in dit diepe dal
voel ik me zo verdwaald en zo zonder reden
want ik heb alles van mezelf gegeven
Nu de herfst stormen in mij zijn gekomen
als donkere schaduwen over al mijn dromen
ik me zo leeg voel en alleen ben met mijn pijn
bij wie op aarde kan ik aankloppen
bij wie kan ik huilen zonder stoppen
bj wie op deze aarde kan ik nog mezelf zijn
Na alles waar ik doorheen ben gegaan
en al mijn kracht die nu uit mij is weggegaan
naar wie kan ik nu nog veilig keren
wie houd van mijn ziel zonder masker en zonder kleren
Als ik iedere weg heb gelopen
en alles is dood gelopen
ik mijn adem bijna verlies
ik geen gevecht meer kies
dan zoek ik naar jouw deur
jouw warmte, jouw liefde, jouw geur
Dan ga ik naar jou
jij bent de enige die ik nog vertrouw
De enige op aarde
ik keer me om en ga naar jou
jij bent de enige bij wie ik weer kan aarden
© Elfje Viderelfje
omdat ik alleen nog kan kruipen in dit diepe dal
voel ik me zo verdwaald en zo zonder reden
want ik heb alles van mezelf gegeven
Nu de herfst stormen in mij zijn gekomen
als donkere schaduwen over al mijn dromen
ik me zo leeg voel en alleen ben met mijn pijn
bij wie op aarde kan ik aankloppen
bij wie kan ik huilen zonder stoppen
bj wie op deze aarde kan ik nog mezelf zijn
Na alles waar ik doorheen ben gegaan
en al mijn kracht die nu uit mij is weggegaan
naar wie kan ik nu nog veilig keren
wie houd van mijn ziel zonder masker en zonder kleren
Als ik iedere weg heb gelopen
en alles is dood gelopen
ik mijn adem bijna verlies
ik geen gevecht meer kies
dan zoek ik naar jouw deur
jouw warmte, jouw liefde, jouw geur
Dan ga ik naar jou
jij bent de enige die ik nog vertrouw
De enige op aarde
ik keer me om en ga naar jou
jij bent de enige bij wie ik weer kan aarden
© Elfje Viderelfje
Abonneren op:
Posts (Atom)





