Ik weet

Ik weet dat er momenten komen
dat we elkaar niet gelijk zullen begrijpen
dat we dan geduld moeten tonen
tot het moment waarbij begrip in ons is gaan rijpen

Ik weet dat jij een gebruiksaanwijzing hebt
die heb ik ook, een hele speciale
dat ik woorden beter schrijf en dat jij beter bent gebekt
dat ik wat rustiger ben en jij wat radicaler

Ik weet dat we samen niet op dansles zullen gaan
dat jij het liefste loopt op blote voeten
en ik graag op laarzen op de aarde wil staan
maar dat we elkaar in alles proberen te ont-moeten

Ik weet dat jij bij tijd en wijle alleen wilt zijn
dat je ruimte nodig hebt en een eigen plek
Ook ik vind dat af en toe wel erg fijn
niet zo vaak als jij maar ik geef je hierin alle rek

Ik weet dat jij minder snel contact opneemt met mij
maar dat je me laat weten wanneer ik nodig ben
ik laat je in je waarde, ik laat je vrij
als ik je roep weet ik dat je er voor mij bent

Die keren die we er niet voor elkaar kunnen zijn
zijn nodig om onze eigen ik weer te (her-)ontdekken
dan stroomt onze eigen liefde over de wonden en de pijn
die niemand anders dan wijzelf kunnen helen en bedekken

Ik weet niet alles, kan soms mijn eigen grenzen niet aanwijzen
maar ik weet wel dat ik voor jou door ieder vuur ga
dat ik nooit vergeet hoe jij mij hielp en weer hebt helpen herrijzen
dat jij mij volgt en mij helpt als ik weer eens met mijn laarzen in de modder sta

Elfje Viderelfje - 2009

Ons

In de luxe van een hotelkamer ergens in de bossen, lagen we verstrengeld in elkaar. In de sauna, bubbelbad en stoomcabine trok het leven aan ons voorbij. Iedere seconde ontdekten we nog iets mooiers aan elkaar. Een bepaalde blik in de ogen, een aanraking, een moedervlekje, een littekentje; alles specialer dan alle voorgaande.

We waren één samen met de passie die overal om ons heen te voelen was. Naast de lichamelijke aantrekkingskracht was er de enorme behoefte alle kwetsingen, hoe klein ook, voorgoed te laten verdwijnen. Op te ruimen, om alleen maar liefde te voelen. Dus praatten we, urenlang. Moesten we lachen in onbedaarlijke lachbuien, huilden we van ontroering en streelden we met intense zachtheid.

De liefde was overweldigend, dat het zo intens kon voelen was nieuw voor mij. Het voelde alsof ik één was met die mooie schoonheid naast me. Het ging dwars door me heen, de wereld liep steeds verder weg, we voelden ons als op een eiland met ruizende liefde die om ons heen werd gelegd. Ik had wel eens eerder hemelse liefde ervaren in een bijna dood ervaring, maar dat zulke hemelse liefde ook op aarde mogelijk is dat was nieuw voor mij. En de liefde stroomt, stroomt en blijft maar stromen, ook zonder sauna en luxe hotel.

Elfjeviderelfje - oktober 2009


Wij

Wij zijn één, volkomen vrij
onvoorwaardelijk, omvangrijk, passioneel
de hemel op aarde komt een stukje dichterbij
wij samen, wij één, wij liefde, wij meer dan veel

In wilde hartstocht laten wij ons gaan
passie trekt voorbij het ochtendblauw
zinderend heet langs zon en maan
mijn liefste lief ik hou meer dan veel van jou

We kennen elkaars zwakken plekken wel
we hoeven niet om elkaar te smeken
we spelen samen het mooiste spel
die de hemelse liefde op aarde laat spreken

Iedere moment is een opnieuw beginnen
met liefde maar ook met onze woordenwisselingen
maar altijd het zoete van ons grenzeloos minnen


Marjolijn - oktober 2009

Eeuwig

Jouw ogen, hemels,

van het fluweelste bruin,

fluisteren zacht : “ik houd van jou”.

Jouw lippen warm,

door anderen gekust,

vond mijn geest geen uur meer rust,

ik verloor daarbij geheel mijn zinnen.

Laat mij jou, lief, voor eeuwig beminnen.

Jouw lach

Ik wil het leven herschrijven
in een mooiere kleur
waar de liefde zal blijven
achter iedere open en gesloten deur

Ik wil jouw hart weer open
met vrede en geluk
ik wil je hart herkennen
en binnengelopen is niets meer stuk
ik wil dat je opnieuw lacht
gewoon .. naar me lacht

© Elfje Viderelfje

Zomer

In de bast van de bomen
staan hun namen geschreven
zij had haar liever dan haar eigen leven
haar schreeuw galmt hoger dan de vogels kunnen komen

maar hoe ze ook roept
waar ze ook kijkt en wat ze ook doet
het gemis schreeuwt in haar
in haar leven is alleen maar afscheid

She returned to find her
waiting, haunted by dreams
of last season's scrapbook

Where she brought her
to her knees
once
and where leaves
stayed in trees

While their echoes
chased each other
over roof-tops,
their babies' secrets
were buried in sand-pots,
trying to obliterate
(false)
promises;

that always
seem
to disappear
at the end
of each Summer.

M@rjolijn en Elfje Viderelfje - september 2009

13 spelregels om je relatie te laten mislukken

Hier zijn dertien spelregels om je relatie te laten mislukken. Ook als je je maar aan één of twee van de spelregels houdt, heb je grote kans om je relatie om zeep te helpen.

1. Probeer alle meningsverschillen en conflicten uit de weg te gaan. Beschouw ieder conflict als een teken dat het niet goed gaat met jullie.

2. Blijf steeds maar hopen dat je partner zal veranderen en zal worden zoals jij het graag wilt hebben. Accepteer geen enkele negatieve eigenschap van de ander.

3. Ga ervan uit dat je partner jou altijd alles kan bieden waar je behoefte aan hebt.

4. Blijf geloven dat alles automatisch goed zal gaan, wanneer je maar genoeg van elkaar houdt.

5. Beschouw het feit dat je partner iets anders wil dan jij als een gebrek aan liefde.

6. Blijf krampachtig streven naar een relatie die precies tegenovergesteld is aan die van je ouders.

7. Als je voelt dat jullie uit elkaar groeien, neem dan een kind om te zorgen dat jullie weer dichter bij elkaar komen.

8. Wees ervan overtuigd dat je partner de enige op de wereld is en dat er na hem/haar nooit meer een ander jou aardig/aantrekkelijk zal vinden.

9. Wijs elkaar voortdurend op gebreken en tekortkomingen en laat nooit merken dat je de ander waardeert.

10. Blijf je relatie altijd vergelijken met de relaties van anderen en met jouw ideaalbeeld van een relatie, zodat er altijd iets is waar je ontevreden over bent en aan 'kunt werken'.

11. Ga ervan uit dat de ander in bed automatisch weet en doet wat jij lekker vindt. Als je partner geen zin heeft, denk dan meteen dat hij/zij niet meer van je houdt.

12. Hou vast aan het idee dat je in een relatie óf altijd je eigen zin moet doordrijven, óf altijd jezelf moet opofferen.

13. Als je in je relatie niet krijgt wat je nodig hebt, ga dan nog meer geven in de hoop dat de ander de hint begrijpt.

Meanderen

Ik zag je vanmorgen staan

op de Memorie laan

Je tranen meanderend over je gelaat

Denkend aan toen

aan onze eerste zoen

aan de mooie tijden

aan de mindere momenten van lijden

zoals dat in ieders leven gaat

Ik zag je vanmiddag staan

je gedachten vielen je aan

ze toonden je de beelden

van je gekleurde dromen van weleer

de vergane glorie

de nooit gesproken woorden

geen sorry

het komt ook niet meer

Ik zag je staan

raakte je licht aan

je proefde mijn geuren

je zag mijn kleuren

je voelde de smaak

van wat eens voor jou was gemaakt

je betastte mijn huid

je hoorde weer ons geluid

Je ziet me staan

vlak voordat je weer gaat

zie je mijn traan

meanderend over mijn gelaat

De toekomst van ons bancaire systeem

Actie leidt tot reactie. Op nationaal niveau zie je een roep om meer controle en toezicht op het banksysteem. Vooral vanuit de politiek. Maar ook reacties van de bancaire wereld zelf in de trant van “we hebben ervan geleerd, laat het maar aan ons over”. De eerste zakenbanken hebben intussen alweer meer bonussen uitbetaald dan er winst werd gemaakt en ook die nieuwe gedragscode van de Nederlandse bankiers ontziet de graaierslaag. Echt sprake van een zelfreinigend vermogen is er niet en eerdere controle systemen hebben gefaald, terwijl diezelfde spelers van nu erbij stonden te kijken. Dat geeft niet echt vertrouwen. De verandering moet blijkbaar van buitenaf komen. Zie deze blog van Peter verhaar hierover.Het bestaande bancaire systeem, bestaande uit de systeembanken, zoals dat sinds het ontstaan van de crisis opeens genoemd wordt, dient te bestaan uit kleine, (semi) nationale, grijze en risicoloos opererende banken. Als ik geld overmaak van A naar B dan wil ik graag zeker weten dat het ook daadwerkelijk snel aankomt. Mijn spaargeld, met een rente slechts om de inflatie af te dekken, dient veilig te zijn. Die spaarbanken mogen best “internet’ sparen aanbieden als product, maar buitenlandse spaartegoeden worden niet langer door het Nederlandse garantiestelsel (lees Nederlandse belastingbetaler) afgedekt. Ook de klassieke hypotheek bank mag weer in ere hersteld worden.Banken stellen vaak een minimale solvabiliteitseis (verhouding tussen het eigen vermogen en het balanstotaal) aan krediet vragende bedrijven van 30% en dat gold voor banken tot in de 19de eeuw zelf ook. Op het hoogte punt van de crisis hadden veel banken echter slechts een solvabiliteit onder de 5%, zelfs nog te verminderen met niet uit de balans blijkende verplichtingen, zoals dat zo mooi genoemd wordt. Met 2 maten meten heet dat.Terug naar meer stabiliteit lijkt me hier het devies. Gezonde balansverhoudingen gelden ook gewoon voor banken. Hogere overheidsborgstellingen voor leningen aan het bedrijfsleven dienen te zorgen voor een goede en ruime kredietregelingen tussen banken en bedrijven. Vaste rente, als opslag gekoppelt aan het Euribor (de rente die banken elkaar in rekening brengen) tarief, als een onkostenvergoeding over het gebruik van geld, als beloning voor de bankinstelling. Meer niet. Die banken, aan strakke wet- en regelgeving met strak toezicht gebonden, worden gerund door degelijke mensen, gespeend van groei ambitie. Beetje saai dus. Die mogen best (deels) eigendom zijn van de overheid. (Semi) Overheidsinstellingen en andere clubs die gemeenschapsgeld beheren moeten verplicht zaken doen met deze banken. We hebben al zulke leuke banken, namelijk de Bank de Nederlandse Gemeenten en de ABN, dus we kunnen er heel snel mee beginnen. De discussie of de bancaire rechtspersoon een BV of Coöperatie moet zijn is irrelevant. Het coöperatie zijn van de Rabobank wordt schromelijk overschat. Als klant, lid in dit geval, van die club heb je net zoveel in te brengen als klant van de ABN. Dat mag ik na meer dan 20 jaar zakelijk gebankierd te hebben bij de Rabo bank en recentelijk overgestapt naar de ABN, best zeggen. Daar waar vroeger de beslissingssnelheid en de persoonlijke contacten binnen de Rabo een onderscheidende factor waren, is het dankzij de instroom van ex-ABN’ers van de afgelopen jaren, wat mij betreft weer helemaal een gewone bank geworden, ondanks alle mooie verhalen. Het mislukte avontuur van de Rabo bank om ook een grote zakenbank te worden is, voor hen heel gelukkig op het juiste moment, mislukt. Maar om daaraan de conclusie te verbinden, dat het cooperatie model dus beter werkt, is wat mij betreft onzin.Nederlandse banken hoeven helemaal geen wereld spelers te zijn. We zijn een klein land en we dienen ons als zodanig te gaan gedragen.We kunnen ook eens gaan nadenken over alternatieve valuta systemen of over een geldscheppende overheid. Daarover een volgende keer meer.

Tree

Come and sit down by my tree,

Come and read a book with me.

We'll listen quietly till the story is complete,

Then write the title and author upon a leaf.

On a tree limb the leaf will be placed,

With every book read, every leaf will take space.

Soon our tree will be full of leaves!

Every branch will hang, every branch will have bended.

For this is a tree that carries the leaves,

Of all of the books I love to read.

Weet je nog?

Weet je nog toen wij onze roze wolk vonden

en hoe wij elkaar met veel liefde verstonden

en dat we onze hele toekomst samen droomden

en hoeveel vlinders er toen op de roze wolk woonden

Weet je nog hoe we wisten

dat de liefde die we voelden

op een onbewolkte dag zomaar

ineens met regen kan afkoelen

Weet je nog

we zeiden het nog

en toch en toch

we wisten het toch

Weet je het nog?

© Elfje Viderelfje

Wonden

Een bliksem schreeuwt in de lucht
tegelijk met de schreeuw die jouw keel ontvlucht
Je staart verdrietig voor je uit
de regen streelt je huid
de tranen sinds lang
rollen rijkelijk over je wang
je handen gevouwen voor je gelaat
als de pijn je ziel verlaat

De regen weent
en ik sla gemeend
mijn armen om je heen
je bent nu niet meer alleen

Een druppel lijkt een zoen
met gedachten aan toen
de rimpels in je beeld
worden nu met liefde geheeld

Ik streel je haren zacht
als verlichting voor jouw wonden
die nu eindelijk de liefde vonden
waarop ze zo lang hebben gewacht


© Elfje Viderelfje

Schreeuw

Mijn gedachten vallen op de grond
mooie gevoelens in mijn hart
ze brengen een lach op mijn mond
en een verlossende schreeuw in de dark

Begin

De dag neemt met mij de dag door
in hoog tempo nu al weken lang
de nacht leidt me slapend een nieuwe in
soms niet duidelijk waar de een eindigt en ik begin

Er is geen houden aan die stroom van leven
die me van moment tot moment vervoerd
dromend de dagen door
wakker de nachten in
op zoek naar een ander of een nieuw begin

Ik zie haar doorschijnende schoonheid
zoals zij steeds naar mij toe kwam
hoe ze naar mij keek
ik voel nu steeds een diepe steek
als ik aan haar denk
aan iets in haar houding
in haar ogen, haar stem, haar blik
zij eindigde mij en nu vraag ik me af
waar begin ik

© Elfje Viderelfje

Troost

Ik dwaal rond
in de tuin van je hart
daar waar eens een mooie bloem stond
liggen scherven en is het meeste vertrapt

Ik loop met voorzichtige stappen
om niet nog meer kapot te trappen
voorzichtig kijk ik wat er is overgebleven
en zie een roos nog net in leven

Ik giet mijn elfsjesliefde over je heen
en je kopje groeit meteen
ik omarm je in stilte
geef warmte aan je kilte

Voorzichtig doe je je knopje open
ik voel mijn hart met liefde overlopen
uit je ogen stroomt een stille traan
je pakt mij vast en kruipt dicht tegen me aan

© Elfje Viderelfje

De enige

Terwijl ik op de grond neer val
omdat ik alleen nog kan kruipen in dit diepe dal
voel ik me zo verdwaald en zo zonder reden
want ik heb alles van mezelf gegeven

Nu de herfst stormen in mij zijn gekomen
als donkere schaduwen over al mijn dromen
ik me zo leeg voel en alleen ben met mijn pijn
bij wie op aarde kan ik aankloppen
bij wie kan ik huilen zonder stoppen
bj wie op deze aarde kan ik nog mezelf zijn

Na alles waar ik doorheen ben gegaan
en al mijn kracht die nu uit mij is weggegaan
naar wie kan ik nu nog veilig keren
wie houd van mijn ziel zonder masker en zonder kleren

Als ik iedere weg heb gelopen
en alles is dood gelopen
ik mijn adem bijna verlies
ik geen gevecht meer kies
dan zoek ik naar jouw deur
jouw warmte, jouw liefde, jouw geur

Dan ga ik naar jou
jij bent de enige die ik nog vertrouw
De enige op aarde
ik keer me om en ga naar jou
jij bent de enige bij wie ik weer kan aarden


© Elfje Viderelfje

Voor jou

Als de sterren muziek zouden kunnen maken
dan zouden ze spelen voor jou
opzwepend en lyrisch zou het je raken
dan danst de hemel voor jou

De klanken vliegen in een glinsterend licht
en de hele lucht wordt er door verlicht
de hemel vult zich met de melodie
het lied zuiver en helder als een symphonie

Als de sterren een lied zouden kunnen maken
dan klinkt dit lied helemaal door heen het blauw
het zou jouw hart heel diep raken
want het lied is alleen voor jou

© Elfje Viderelfje

Stay with me

Lief, noem me zoals je me altijd noemde

spreek tegen mij zoals altijd

op dezelfde toon en niet triest

je hoeft niet bedroefd te zijn

om wat we eens samen hadden

dat is voorbij

en voor mij is het beter zo

ik kon je niet meer geven

dan slechts een klein stukje van mij

Lach om wat ons samen heeft doen lachen

glimlach denk aan mij

Spreek mijn naam uit

zoals je altijd gedaan hebt

zonder zweem van droefheid

Het leven is wat altijd geweest is

de draad is niet gebroken

Waarom zou ik uit je gedachten zijn?

Omdat je me niet meer ziet

ik ben niet ver

In mijn hart is er nog steeds de tederheid

zuiverder dan ooit

Dus droog je tranen

en ween niet als je van me houdt

Liefs

Hier was de kamer waarin ze rust en zichzelf terug kon vinden – na de haast van iedere dag. De kamer waar troost schuilde en waar niemand haar kon zien. Waar ze alleen was met het druppelen van het water. Het her-innerde haar aan de watervallen, de watervallen waar ze ooit samen met haar was geweest. Hoe ze toen dronken van verliefdheid waren geweest. Hoe ze samen zinnig hadden gezoend en hoe ze veel later - ja veel later - innig verstengeld tegen elkaar in slaap vielen.

Nu leunde zij met haar hoofd tegen de muur – het water gutste tussen de muur en haar in. Als een geliefde waarin ze weer wilde verdwijnen. Maar er was geen geliefde meer. Nu liet zij elke druppel haar naakt omarmen, haar strelen, over haar rug, borsten en buik en andere weke delen. Zo stond zij het liefst. Het licht was uit, want donker douchen liet haar meer van zichzelf zijn – rustig – en de deur stond op een kiertje zodat er toch een zachte troostende lichtinval ontstond.

Met haar ogen dicht rook ze dan weer hoe zoet haar lief had geroken, hoe zacht ze was geweest en hoe ze hier ook samen hadden gestaan. Innig in het duister, de spetters van zacht gefluister dansend om hen heen. Zij kenden elkaars lichaam, zij kenden elkaars naakt zo goed dat zij liever naakt dan gekleed bij elkaar waren. Wanneer het water stopte met stromen, zocht zij de zachtste handdoek uit de la, draaide haar daar in en zoende haar. En soms, gingen ze nat – zo uit de douche – haar bed in, zachtjes maar altijd met liefs in hun ogen.

Ze draaide de kraan dicht en pakte een willekeurige handdoek uit de la. Ze rolde het om zich heen en liep langzaam naar haar bed. Daar lag ze alleen in de armen van de nacht, maar met de zoete geur van haar die haar zo lief was, heel dichtbij.


Elfje Viderelfje 2009

Als afscheid en verdriet mijn deur weer hebben gevonden
rust ik uit in de armen van de voortschrijdende tijd
met de warmte van mijn hart lik ik mijn wonden
stil en samen met de wijdse kilte van de eenzaamheid

Voor deze momenten heb ik een plekje in mezelf
een plek waar ik naar toe kan gaan om te schuilen
om te verdwijnen van het licht
ergens in het donker uit ieders zicht

Soms om zachtjes te genieten
soms om hardop te huilen
Want er zijn momenten
dat ik het nodig heb om te reflecteren
om te groeien in mezelf
en heel langzaam niet te vlug
vind ik in deze ruimte mijn hogere zelf
ook altijd weer terug

Steeds kan ik met geluk constateren
dat de liefde nog steeds om me heen is
hoewel ik ook altijd de pijn zal blijven voelen
van alles wat ik met mijn ziel nu nog zo mis
maar beiden zijn nodig om te kunnen groeien

Marjolein 2009